Η τάση ορισμένων να ερμηνεύουν τον «πολίτη» απλώς ως τον κάτοικο πόλης, ο οποίος έχει πολιτικά δικαιώματα θεωρείται απλουστευτική. Κι αυτό διότι περιορίζει τη δράση του μεταξύ των στενών πλαισίων του εκλέγειν και εκλέγεσθαι , δηλαδή της διαδικασίας της ψηφοφορίας είτε ως ψηφοφόρου είτε ως υποψηφίου. Ως εκ τούτου, ο «πολίτης» υποβαθμίζεται, φθείρεται και η βαθύτερη έννοια του όρου αλλοιώνεται.
Από την άλλη, δεν υπάρχει αμφιβολία ότι στη σύγχρονη πολιτική σκηνή κρίνεται αναγκαία η ενεργός δράση και συμμετοχή. Η πολιτική και κοινωνική ζωή, με τις τόσες στρεβλώσεις και αγκυλώσεις, έχει ανάγκη τον πολίτη, ο οποίος επιτέλους πρέπει να διεκδικήσει τη θέση που του αρμόζει και να αποτελέσει ρυθμιστικό παράγοντα του δημόσιου βίου.
Πρώτα ο πολίτης, λοιπόν, κρίνεται αναγκαίο να βοηθήσει στην εξομάλυνση των καρκινωμάτων του παρελθόντος, μέσα από συμμετοχικές δράσεις και συνεργασίες. Επίσης, ο εθελοντισμός, η εθελοντική προσπάθεια και η συμμετοχή σε πάσης φύσεως πολιτιστικές και όχι μόνο δράσεις να κατασταθεί η δύναμη που θα συμβάλει στην πολύπλευρη ανάκαμψη του τόπου. Η παραγωγική κριτική και η συνεχής ενημέρωση να αποτελέσουν τη βασική πηγή άντλησης νέων ιδεών και καινοτόμων δράσεων. Τέλος, κανένας να μην αρνηθεί το δικαίωμα της ψήφου, δικαίωμα που κατακτήθηκε με πολλούς αγώνες, καθώς κάθε ψήφος δίνει την ευκαιρία μιας «στρατηγικής επιλογής». Άλλωστε, ας μην ξεχνάμε ότι οι κακοί πολιτικοί εκλέγονται από τους καλούς πολίτες που δεν σηκώνονται από τον καναπέ για να ασκήσουν το εκλογικό τους δικαίωμα.
Πρώτα, λοιπόν, ο πολίτης, το ενεργό κύτταρο της κοινωνίας. Μετά η πολιτική, που θα αναγκαστεί να ακολουθήσει. Ας μην επιτρέψουμε να φαλκιδευτούν τα όνειρά μας. Ας αναλάβουμε δράση. Δράση κάθε είδους και μορφής.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου