Οι εκλογές του Νοεμβρίου είναι κοντά και όλοι οι κατά τόπους υποψήφιοι έχουν λάβει θέσεις μάχης. Οι κεντρικές κομματικές ντιρεκτίβες έχουν δοθεί, οι συνδυασμοί έχουν οριστικοποιηθεί και οι αρχηγοί έχουν ριχτεί στον αγώνα για τη στελέχωση των ψηφοδελτίων τους.
Το πολιτικό γαϊτανάκι, λοιπόν, έχει αρχίσει. Οι επικεφαλής δολιχοδρομούν στην προσπάθειά τους να συγκεντρώσουν άτομα κατάλληλα, ώστε να συμψηφίσουν όσο το δυνατόν περισσότερες τάσεις της κοινωνίας και να πετύχουν την καταλληλότερη και προσφορότερη αναλογία μεταξύ ανέργων, επαγγελματιών, επιστημόνων και αγροτών. Η κοινωνία γίνεται καθημερινά μάρτυρας αυτής της ιδιότυπης και επίμονης αναζήτησης ανθρώπων. Παρατηρεί να εκτυλίσσεται ένα κυνήγι προσωπικοτήτων που φέρνει στο νου τόσο το κυνήγι μαγισσών του σκοτεινού Μεσαίωνα όσο και το κυνήγι προσωπικών χιμαιρών, διαδικασία ενδιαφέρουσα πνευματικά, άλλα επικίνδυνη για το κοινωνικό σύνολο.
Κι αυτό διότι η πολιτική δεν θα έπρεπε να είναι πολιτική για την πολιτική, άλλα πολιτική για την κοινωνία. Δεν θα έπρεπε να δίνει την εντύπωση κονκλαβίου, μυστικής σύσκεψης και αγωνιώδους προσπάθειας εξισορρόπησης αντιτιθέμενων τάσεων με μόνο στόχο την εξουσία. Αντίθετα, είναι αναγκαίο και επιβεβλημένο να ακούγονται προτάσεις, ρηξικέλευθες και καινοτόμες, που να απηχούν τις ανάγκες του κοινωνικού συνόλου για δικαιοσύνη, ομαλότητα, παραγωγική ανάκαμψη και κοινωνική ηρεμία. Ειδάλλως, οι πολιτικοί φορείς πέφτουν στα μάτια της κοινής γνώμης, απομακρύνονται από τα ερείσματα τους στην κοινωνία και εν τέλει οδηγούμαστε στην επικράτηση γενικευτικών και επικίνδυνων για τη σταθερότητα απόψεων.
Μέσα σε αυτό το πλαίσιο άσκησης της πολιτικής, η τοπική κοινωνία παρακολουθεί αμήχανα μια ακατάσχετη ονοματολογία, έχοντας εισέλθει σ’ έναν κυκεώνα εσωστρέφειας και καχυποψίας. Περιμένει να ακούσει προγράμματα που να επαναπροσδιορίζουν τη θέση του Δήμου Νάουσας στη νέα πραγματικότητα και να θέτουν ξανά σε κίνηση τις παραγωγικές δυνάμεις του τόπου. Αναμένει να εντοπίσει τα στοιχεία εκείνα που διαφοροποιούν τους συνδυασμούς, ώστε με καθαρό μυαλό να στηρίξει τον πιο δυναμικό για την ανάληψη και διαχείριση της εξουσίας στο νέο αυτοδιοικητικό περιβάλλον.
Βέβαια, αυτό είναι λίγο δύσκολο, αν σκεφτούμε ότι στην ελληνική πολιτική σκηνή ανέκαθεν τον σημαντικότερο ρόλο έπαιζαν οι γόητες του πλήθους. Ίσως εμείς να διαφοροποιηθούμε. Δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτε άλλο από το να περιμένουμε.
2 σχόλια:
"Δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτε άλλο από το να περιμένουμε".
Μπορούμε να κάνουμε πολλά περισσότερα από το να περιμένουμε.
Να οργανώσουμε μόνοι μας τους εαυτούς μας γύρω από άτομα που αγαπάν αυτόν τον τόπο και έχουν όρεξη να δημιουργήσουν και να προσφέρουν κάτι ουσιαστικό.
Και αυτά τα άτομα δεν πρόκειται να τα βρεις ποτέ αγκιστρωμένα στις καρέκλες της εξουσίας ή γραμμένα στα ψηφοδέλτια..
Οποιος αγαπά τον τόπο και τους ανθρώπους του, θυσιάζει την καριέρα, τον εαυτό του, την προσωπική του ζωή (Απόστ. Παύλος:...η αγάπη ουκ ασχημονει, ου ζητει τα εαυτής...)και όλες οι ενέργειες και πράξεις του -καθώς και η φορολογική του δήλωση- είναι διάφανα προς τον κόσμο της πόλης που διοικεί....Ο πολίτης το νιώθει αυτό και δεν φοβάται να του μιλήσει γιατι τον νιώθει κοντά. Αυτό είναι και η λυδία λίθος της αγάπης που προαναφέρθηκε... Ενας μόνο μέχρι στιγμής πληροι τα κριτήρια: ο παρών Δήμαρχος. Του αξίζουν συγχαρητήρια!
Δημοσίευση σχολίου